donderdag 12 februari 2026
Uit Essential readings in biosemiotics door Donald Favareau; hoofdstuk 18 Terrence Deacon (1950-) Excerpts from The symbolic species: For this reason, a child's initial discovery of the symbolic relationships underlying language is only the beginning of the demand on this type of learning/unlearning process. Each new level of symbols coding for other symbolic relationships (i.e., more abstract concepts) requires that we engage this process anew. This produces a pattern of learning that tends to exhibit more or less discrete stages. Since the number of combinatorial possibilities that must be sampled in order to discover the underlying symbolic logic increases geometrically with each additional level of recoding, it is almost always necessary to confine rote learning to one level at a time until the symbolic recoding becomes apparent before moving on the the next. This limitation is frustratingly familiar to every student who is forced to engage in seemingly endless rote learning before "getting" the underlying logic of some mathematical operation or schientific concept. It may also contribute to the crudely stagelike pattern of children's cognitive development, which the psychologist Jean Piaget initially noticed. However, this punctuated pattern of symbolic conceptual development is a reflection of symbolic information processing and not an intrinsic feature of developing brains and minds. In andere woorden: De eerste ontdekking van symbolische relaties in taal is pas het begin van de vraag om dit type leren/afleren. Op elk nieuw niveau waarop symbolen opnieuw worden gecodeerd voor abstractere symbolische relaties (dat wil zeggen: abstractere ideeën) moeten wij dit proces opnieuw doorlopen. Dit leidt tot een patroon van leren dat zich in discrete stappen manifesteert. Aangezien het aantal combinatiemogelijkheden dat verkend moet worden enorm toeneemt met elk niveau van hercodering, is het vrijwel altijd nodig om het oefenen te beperken tot één niveau tot de symbolische hercodering op dat niveau helder wordt voordat er doorgegaan kan worden naar het volgende niveau. Deze beperking is maar al te bekend voor elke leerling die schijnbaar eindeloos mechanisch moet oefenen, memoriseren of automatiseren voordat die de onderliggende logica van een bepaalde wiskundige handeling of wetenschappelijk idee inziet. Het draagt waarschijnlijk ook bij aan het grofweg stapsgewijze patroon in de cognitieve ontwikkeling van kinderen die psycholoog Jean Piaget opmerkte. Deze stapsgewijze ontwikkeling is een uiting van symbolische informatie verwerking en geen intrinsieke eigenschap van ontwikkelende hersenen en geesten. Hac de causa, prima pueri cognitio earum relationum symbolicorum quibus lingua innititur initium tantum constituit eius generis discendi atque dediscendi necessitatis. Quodlibet novum gradum, quo symbola ad alias relationes symbolicas (id est ad notiones magis abstractas) recodificantur, efficit ut eundem processum denuo suscipiamus. Ex hoc fit ratio discendi quae fere in gradus discretos distingui solet. Cum autem numerus coniunctionum explorandarum, quibus logica symbolica subiecta detegatur, geometrice crescat singulis gradibus recodificationis additis, fere semper necesse est ut discendi mechanici exercitatio ad unum tantum gradum circumscribatur, donec recodificatio symbolica in eo gradu manifesta fiat, antequam ad proximum progrediatur. Haec limitatio omnibus discipulis molestissime nota est, qui ad infinitam paene exercitationem mechanicam compelluntur antequam rationem aliquam operationis mathematicae aut notionis scientificae intellegant. Forsitan etiam conferat ad illud ruditer gradatim procedens exemplar progressionis cognitionis puerorum, quod psychologus Ioannes Piaget primus animadvertit. Attamen hoc interruptum progressionis symbolicae conceptuum schema est imago ipsius tractationis informationis symbolicae, non autem proprietas intrinseca mentium ac cerebrorum in evolutione positorum. Id alio modo dicendum est: Prima detectio relationum symbolicarum in lingua initium tantum est necessitatis huiusmodi discendi atque dediscendi. In quolibet novo gradu, quo symbola iterum ad relationes symbolicas magis abstractas recodificantur (hoc est ad notiones magis abstractas), eundem processum iterum percurrere debemus. Hoc efficit rationem discendi quae in gradibus discretis se manifestat. Cum numerus coniunctionum explorandarum magnopere augeatur singulis gradibus recodificationis, fere semper necesse est exercitationem ad unum gradum tantum cohibere, donec recodificatio symbolica in illo gradu clara fiat, antequam ad proximum transitus fieri possit. Haec restrictio omnibus discipulis bene nota est, qui quasi sine fine mechanice exercere, memorare aut automatizare coguntur, antequam rationem subiectam alicuius operationis mathematicae aut notionis scientificae perspiciant. Verisimile est etiam hoc conferre ad illud fere gradatim procedens exemplar progressionis cognitionis puerorum quod psychologus Ioannes Piaget observavit. Haec progressio per gradus non est proprietas intrinseca cerebrorum ac mentium in evolutione, sed effectus tractationis informationis symbolicae.